و تمامى آنچه مذكور شد ريايى است پسنديده . فصل [ در كبر و علاج آن ] و امّا كبر از نتايج عُجب است و تكبّر از كينه يا حسد يا ريا ناشى « 1 » مىشود . و در بسيارى از مواضع قرآن خداى عزّ وجلّ مذمّت تكبّر نموده چنانچه فرموده‌اند : « سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ » « 2 » يعنى زود باشد كه بگردانم از قبول كردن آيتهاى من [ m . b 44 ] آن جماعتى را كه تكبّر مىكنند بر مردم در روى زمين به غير استحقاق . و نيز فرموده‌اند : « كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ » « 3 » يعنى هم‌چنين مُهر مىكند خداى عزّ وجلّ بر دل هر متكبّر ستمكار . و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند كه : داخل بهشت نخواهد شد هركسى كه در دل او « 4 » هم وزنِ دانهء خردل از تكبّر بوده باشد « 5 » . و نيز فرمودند : هركه خود را عظيم شمرد و تكبّر كند در رفتار به خدا ملاقات خواهد نمود و حال آنكه خداى عزّ وجلّ ( بر او غضبناك باشد « 6 » . و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند كه : كبر « 7 » جامه‌اى است مخصوص خداى عزّ وجلّ ) « 8 » زيبنده به وى ، و هركه تكبّر كند منازعه با خداوندگار نموده خواهد بود در آنچه مخصوص وى است « 9 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : ( كبر آن است كه مردم را حقير شمرى

--> ( 1 ) . ناشى / s حاصل . ( 2 ) . اعراف : 146 . ( 3 ) . غافر : 35 . ( 4 ) . دل او / a دلش . s دل . ( 5 ) . الكافي 2 : 310 ح 7 . معاني الأخبار : 241 ح 1 . ( 6 ) . الجامع الصغير 2 : 590 ح 8598 . كنز العمّال 3 : 527 ح 7746 . ( 7 ) . كبر / a تكبّر . ( 8 ) . ميان پرانتز از s افتاده است . ( 9 ) . الكافي 2 : 310 ح 4 .